ساير افراد بالاتر است ؛ لذا آنها را از راه ملكوت به‌حقّ هدايت مىكند ؛ در اين صورت اگر دو نفر پيدا شوند كه در اين معنى يكى از ديگرى بالاتر باشد ، حتّماً شخص برتر امام ديگرى خواهد بود ، چون آنكه افق ملكوت و نفسش روشن‌تر است ، طبعاً مىتواند شخص ديگرىرا كه در آن افق نيست به منزل و محل خود دعوت كند ، و در اين صورت امام اوست ؛ به خلاف عكس كه شخص ضعيف نمىتواند قوّى را حركت دهد ، و بار او را متحمّل گردد . اين هفت مسئله از اصول مسائل امامت است و ساير مسائل متفرّع بر اين مسائل است . افضليت أميرالمؤمنين در جميع فضائل نفسيّه راجع به فضيلت على بن أبىطالب أميرالمؤمنين عليه الصلاة و السّلام ، از جمع افراد بشر ، غير از حضرت ختمى مرتبت ، جاى شبهه و ترديد نيست ، دوست و دشمن به اين حقيقت معترفند ، گذشته از ظهوراتى كه از آن حضرت در مدّت بيست و سه سال حيات رسول خدا ، و مدّت سى سال بعد از رحلت آن حضرت سر زده است . در فنون مختلف علوم ، و حلّ مسائل غامضه رياضى ، و قضاء به‌حقّ ، و علوّ نفس ، و ايثار ، و اتّصال به حرم خدا ، و منجذب شدن به جذبات الهيّه ، و ادراك حقائق و معارف كلّيه معنويّه الهيّه ، و عبور از تمام مراحل نفس و آثار او ، و سبقت در اسلام ، و هجرت ، و جهاد ، و گذشته از احاديثى كه از رسول خدا روايت شده ، و افضليّت آن حضرت را به معناى تضمنّى يا التزامى مىرساند ، مثل حديث انْتَ مِنّى بِمَنْزِلَةِ هرونَ مِنْ موسى و مثل انَّ عَليّاً وَزيرى ، وَ وصِييّى ، و وارثى ، وَ اخى فىِ الدّنْيا وَ اْلاخِرَة ، وَ خَليفَتى مِنْ بَعْدى ، وَ وَلِىّ كُلِّ مُؤمِنٍ مِنْ بَعْدى ، وَ انَّ عَلِيّا اميرُالْمُؤمِنينَ ، وَ سَيِّدُ الْمُسْلِمينَ وَ يَعْسوبُ الْمُؤمِنينَ ، وَ قائدُ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ ، وُ هُوَ الصِّدِّيقُ اْلَاكْبَرُ ، وَ الْفاروقُ اْلَاكْبَرُ ، و عالِمُ هذِهِ اْلُامَّةِ ، وَ ذُو قَرْنِهَا و گذشته از حديث انَا مَديَنةُ الْعِلْمِ وَ عَلِىٌّ بابُها احاديث ديگرى در علم آن حضرت ، و گذشته از احاديثى كه مستفيضاً وارد شده ، و دلالت دارد بر آنكه آن حضرت حكم نفس رسول خدا را داشته‌اند ،